Het gothische Stadhuis met links beneden de Vleeshal
Korte geschiedenis van Middelburg
De gemeente Middelburg omvat de steden Middelburg en Arnemuiden, de dorpen Kleverskerke, Nieuw- en Sint Joosland of Nieuwland en Sint Laurens alsmede de buurtschappen Brigdamme, Oudedorp, Nieuwe Abeele, Schellach en Ter Hooge.
Binnenstad
Middelburg heeft veel monumenten. Het aantal rijksmonumenten is 1118, waarvan 1099 in de binnenstad.
Markante gebouwen zijn het stadhuis, het abdijcomplex, de Oostkerk en de Kloveniersdoelen.


Deze korenmolen is gebouwd in 1882 nadat de voorganger was afgebrand, waarbij de onderbouw behouden kon worden. Na perioden van verval en herstel is de molen sinds 1998 op vrijwillige basis weer in bedrijf. Het is een rijksmonument.


Daarnaast de toren op het Stadhuis en de spitse traptorentjes van de Abdij.

de toren die over vrijwel heel Walcheren te zien is.





De Spijkerbrug is een klapbrug gebouwd in 1853 en ontworpen door de stads-bouwmeester van Middelburg G.H. Grauss (1807-1862). Het is een ijzeren dubbele basculebrug met dito leuningen en rijk versierde raderen van het hefmechanisme.
Op de vier brugpijlers staan lantaarns. De brug kreeg in 1976 de status van rijksmonument. De Spijkerbrug is gelegen over de toegang van de 2e Binnenhaven vanuit de 1e Binnenhaven, op de foto achter de brug gelegen.

De foto is genomen vanaf de Bellinkbrug, met links de Rouaansekaai en rechts de Kinderdijk. In de verte de Spijkerbrug en links daarvan de zwarte gebogen Stadskraan.
De 2e Binnenhaven loopt door na de Bellinkbrug tot de Koningsbrug.


De brug vormt de verbinding over het Kanaal door Walcheren vanaf het station naar de binnenstad. Het is een metalen draaibrug die in 1871 in gebruik is genomen toen het kanaal was aangelegd. Op 5 november 1944 werd de brug opgeblazen bij de Slag om de Schelde. De huidige brug werd gebouwd in 1950. In 2019-2020 werd de brug gerenoveerd. Daarbij is de oorspronkelijke grijze kleur vervangen door patinakopergroen waarmee werd aangesloten bij de kleur van de koperbekleding van de Lange Jan.
De Bolwerken

Het Noordbolwerk behoort tot de restanten van de vestingwerken uit 1595-1598. Rond 1845 zijn ze ontmanteld en omgevormd tot een 4 kilometer lang stadspark. De bolwerken rond het centrum van Middelburg bestaan uit vijf delen en het zijn rijksmonumenten.








De Seismolen is een voormalige korenmolen, gebouwd in 1728. Het is de oudste van de in Middelburg nog aanwezige molens. De stellingmolen heeft een vlucht van 26,00/26,15 m en wordt nog gebruikt voor het malen van graan op vrijwillige basis.


De Halve Maen is het schip waarmee Henry Hudson het gebied van het huidige New York ontdekte. Het had een lengte van 21 meter en was vanaf 1609 in gebruik bij de VOC. Eind 1618 brandde het uit bij een Engelse aanval op Batavia, het huidige Djakarta.
Het gebouw achter het schip dateert uit 1616 en is de voormalige woning van de opper-equipagemeester (Commerciehuis) van de Oost-Indische Compagnie. Deze functionaris was belast met het toezicht op de bouw en de uitrusting van de schepen die op de VOC-werf (het huidige Maisbaaigebied) werden gebouwd.

Toorenvliedt (ook bekend als Thoornvliet) is een buitenplaats in de Zeeuwse hoofdstad Middelburg. Het huidige gebouw dateert uit 1726. Destijds lag het uiteraard nog buiten de stad.
Toorenvliedt is opgenomen in de Canon van Zeeland. Rond 1919 verbleef Johan Huizinga hier om zijn boek Herfsttij der Middeleeuwen te schrijven. De buitenplaats was van 1794 tot 1948 in bezit van de familie van Huizinga’s vrouw, Mary Vincentia Schorer (1877-1914). In de schelmenromans rond Adriaan en Olivier van Huizinga’s zoon Leonhard komt het buiten voor als Korenvliet. In 1948 werd Toorenvliedt door de erven van Huizinga verkocht aan de gemeente Middelburg. De familie Huizinga noemde hun villa in de Groningse wijk Helpman Klein Toornvliet naar Toorenvliedt.
De buitenplaats Toorenvliedt was tijdens de Tweede Wereldoorlog Duits hoofdkwartier van de Atlantikwall voor Walcheren en de beide Bevelanden. In het omliggende landgoed staan bunkers uit de Tweede Wereldoorlog. Na de oorlog was het door de aanleg van de bunkers en door de inundatie van Walcheren nodig om een nieuw park rondom het landhuis aan te leggen. De bekende landschapsarchitect Broerse verzorgde het ontwerp. Het park is nu voor iedereen toegankelijk. Het beschikt over een bunkerroute, een openluchttheater, een labyrinth en een vogelopvang. Op het hek zijn beelden van Peter de Jong geplaatst.
[Wikipedia]
Buitengebied


Het Brigdamsepad is een oud door bomen omzoomd kerkepad (links) langs de hoger gelegen kreekrug (rechts), een zijtak van de kreekrug van Middelburg naar Sint Laurens. Kerkepaden werden vooral ’s zondags gebruikt om naar de kerk te gaan. Kerkepaden liepen vaak dwars door het landschap, tussen de akkers en de weilanden. Veel kerkepaden zijn in onbruik geraakt of aan ruilverkavelingen ten prooi gevallen. Het Brigdamsepad loopt van (een buitenwijk van) Middelburg naar Brigdamme.

Het vrijstaande huis rechts is circa 300 jaar oud en ligt in de oude kern van Brigdamme. Het Brigdamse Padje is alleen toegankelijk voor voetgangers en fietsers. Het pand ligt binnen het beschermd stadsgezicht van de gemeente Middelburg maar heeft geen monumentenstatus.
De woning moet behouden blijven en mag niet worden gesloopt.
(Bron: Funda)
